Ang Ikalima at Huling Hakbang Papuntang Kolehiyo: ang papunta mismo... ANG COMMUTE!

(tsaka ilang hakbang pagpasok ng kolehiyo)...warning: mahaba. yung mga walang magawa, sige basa lang. yung mga may ibang mas-importanteng gagawin, layas na. - - - - -- - - - - - -- - - - - -


Wala nang paligoy-ligoy pa!... Kwento na!

Si Mrs. Coronado, nasa may whiteboard, nakangiti. Ako, at ang iba kong mga kaklase, nasa silya, may hawak na papel at panulat, nagtetest. Ang iba, kung san-san nakakarating ang mga mata. Ang iba, nagtetext. Ang iba, nagdadaldalan. At ang iba, nagpapasahan ng calculator (nakasulat dun ang sagot)..
"Ano ba? Ano???"
"Gising. tumutunog alarm clock mo!"
"Ay!" sabay bangon..
Panaginip lang pala. Ang galing. Parang ganun lang. Kanina, hayskul, mamaya kolehiyo. Hay bilis. O yan. Alas-sais na ng umaga.. kilos sabay alis...

sa sakayan...
Ayun oh! ANDAMI! Siguro dalawang dosenang tao ang nag-aabang ng masasakyan. Sus kainit. Bale mga isang oras yata ako nakatanga doon, nagpapapawis sa araw. Odi nagpasya na 'ko, kahit LRT nalang nga pede na... 1st Attempt... may dumaang fx (lrt santolan)... SUGOD MGA KAPATID!!! ayun.. naunahan ako.. 2nd attempt.. SUGOOOD!! hayop habang umaandar ang fx e sumasakay ako sa me harapang bahagi ng fx. ayan. UNTOG. sa'kit ng ulo leche. O yun. Sa wakas, lamig naman. bayad ng isang daan kasi walang barya.. sa tagal ng biyahe, nakatulog ako... Pag gising ko... LRT NA. edi baba agad dahil sa taranta. Noong paakyat na ako ng overpass, tae naalala ko... di pa ako sinusuklian ng hayop na driver! Babalikan ko sana kaso di ko na maalala ang itsura.. hay.. pagpalain. Edi yun. LRT. pagdating ng tren... SUGOD uli. kala mo naman mawawalan ng espasyo lintek. yun. baba ng lrt.ta, mag-e-8:30 na, e 8:30 ung welcome assembly o kung anong orientation yun... Edi sakay ng jeep. nagpapawis ulit.. tapos mga 9am nandun na 'ko. Buti nakapasok pa ako kahit late! Kasama ko uli yung babaeng ala-foreigner.. palagi kong nakikita yun e.. med exam pa. anyway, kung nahuli pa siguro ako ng 1 minute, di na ako nakapasok. Odi yun, upo sa silya sa UP Theater. sa wakas, calm. peace. hay. SARAP. tapos sinasabayan pa ng magagandang himig ng UPCC (UP Concert Chorus). yun. uubo na sana ako.. sabay shet. panyo ko?! yun nawala. hay buhay. Pambihira. nauntog na nga, nawalan na rin nga ng p75, nawalan pa ng panyo.. lecheng burara. Ayan. pano nalang ako ngingiti nito ha. Sabi nga nila..
"First day of school dapat cool na cool, mas cool pa sa tubig ng swimming pool" e lintek. puro kamalasan dumapo sa'kin. init pa.. hay. o yun. Buti nalang may dala akong isa pang panyo... ewan ko nalang talaga pag nawala pa pati iyon. yun. orientation ulit. Andun yung tito ni Cao (yata) na Chancellor ng U.P. Diliman.. nagspeech.. tapos gaya nga ng sabi ni Pasa, pinalaki lang ng husto ang aming mga ulo. Yun. ung emcee.. andaldal ulet. pero doctor yata. komedyante rin. tapos nagCheering ulit... U-NIBERSIDAD-NG PILIPINAS! a magaya nga si krizia, nagpost ng cheer. haha.

U - NIBERSIDAD - NG PILIPINAS
U - NIBERSIDAD - NG PILIPINAS
matatapang.. matatalino
hindi papatalo.. kahit kanino
.pweh. wag nalang pala. nalimutan ko na. ge. yun. Natapos ang orientation.. Edi paglabas, may nagrarally. akala ko pakulo lang nila, acting... Sabay nagtext si Sto. D, may rally daw sa U.P.. wala lang. yun. hanapan ng mga lecheng blockmates. Isang oras akong naghahanap sa ilalim ng demonyong araw. Yun pala, may klase ang mga org members na mamamahala sa'min. O yun. Tinipon kami't binusog.. bumilog at pinaintroduce ang isa't-isa.. name, age, interests.. a ganon talaga. edi silang lahat salita. i'm ganito ganito.. i'm 17 yrs old.. i'm 16 yrs old.. i'm 17 yrs old.. ba mga gurang. (de ayos lang. ganon naman din si pascua.) tapos I like ganito ganyan.. at ung iba talaga naman.. i'M INTERESTED IN PROGRAMMING COMPUTERS. lintek. anong panama ko jan.? ang sabi ko lang e Mahilig ako mag-internet. hahaha. ay de. meron pala. I'm 15 years old! hahaha pinagyabang. lol . baliw. game. balik.
Odi yun. Hinatid na nila ako sa aking klase (hanep may tagahatid talaga ah). Naglakad ng pagkahaba-haba kasama si kuya alfie at ate janelle (16 yrs old.. pinagyayabang di na 15 sya cumollege. haha). o yun. pagpasok ko ng NIGS Bldg, tinawag ako ni Derrick Divinagracia! AYOS! pareho kami ng sched ng Nat Sci 2!! hanep. pareho ng room na pinagtestan, pareho ng room sa natsci2! talaga naman. woo MIS, Beda, UP! lol tama na . ge. Odi yun. buti wala munang lesson. Nagcomedy lang ung mala-Mr. Bean (sabi ni Derrick) naming prof. wooo hassle. from u.p., jeep ako hanggang triNo. tapos mrt hanggang ortigas.. yun sa ortigas syempre malayo-layong lakaran.. edi takbo.. malelate na ko sa doktor. syempre, ayaw lumayo sa'kin ni Malas. kakatakbo ko, nasira ung kabilang strap ng bag ko. edi yun. sabog. nagtaxi nalang tuloy ako papuntang med city. yun blablabla rush. may hahabulin pa kasi akong Math ng 4pm. e 3:30 na nun. edi taxi ulet. c-5 tas katips. medyo ayos lang. naka upo lang ako e. wala lang akong tiwala sa driver.. odi yun, late uli! 4:30 na.. . hay.. nakabukas yung doors ng room.. papasok na sana ako sabay tingin lahat sa'kin... O SHET! Tatakbo na ba ako?! Ung prof pa naman e parang si fronteras lang. Nakakaintmidate ang titig. hay. sabi ko nalang... "Pwedeng.... (bahala na).. pasali?" shet ano bang lumabas sa bibig ko! tinawanan tuloy ako. o ayun, pede naman daw kung enrolled. edi yun. sa likod ako pumwesto. taeng yan. May introduction pa.. yun. karamihan dun, blockmates ko.. Ung isang babae, pamilyar ang mukha.. napansin ko kasi un nung enrolment, disente. e yun. madaming kaharutang nalalaman ang prof. kailangan pipili pa sa class ng gustong maging kaclose from the opp sex. edi nauna si babaeng pamilyar, pinili ako. edi pinili ko rin siya. tapos end na ng class. hay. bukas lessons na. shet. buti di kelangan ng calcu, may kumupit nung akin sa Beda e.

O yun. pagtapos... kasama ko uli ang mga blockmates ko at ung org members (UP CIRCUIT nga pala pangalan) although loner ako. Naglakad kung saan-saan. nag-usap-usap sila.. tapos hinarang kami ng isang babaeng Amerikana (taga Miami) na taga U. wala lang. may sinermon tungkol ke God. tapos binigyan kami ng papel para magsulat ng ipapadasal.. edi pinadasal ko ung sakit ko. wala namang mawawala. o yun. tuloy sa pagmarcha. sa wakas pinauwi na rin kami. .pambihira. edi commute. tas baba. tas tawid. tas antay.. takteng pag-aantay yan. yun talag ayung pinaka-ayaw ko e. nakatayo pa. tas ang paligid e puro usok. Dinagdagan pa ng mga lintek na yosi boys. tapos bigla nalang sa may harapan mo, dudura ang isang tao. bwiset. ayun . isang oras din yun. may kasabay naman akong kaantay. ateneo yata. inis at impatient na rin. yun. nakasakay ako. siya hinde. yan mag UP ka na kasi. haha biro lang. NAKAUWI NA RIN SA WAKAS.

Ay sus. kung araw-araw e ganto, sa iba nalang ako. Pero di yan. sanayan lang yan.. wag na masyadong mag-isip. Wag na masyadong magworry.. Kaibigan? Uno? Singko? Frat? Orgs? Activities? Pag-ibig? e sus. darating yan kung darating. hindi kung hindi. Basta pakasaya nalang sa kung ano ang meron. Massumaya nalang sa kung ano ang darating. Kapag masama ang darating, edi tignan nalagn ung sunod na darating tapos pakasaya. kapag di pa rin masaya, e sa present nalang tae. Ge. bahala na... basta ako.. GUSTO KO NANG MATULOG.